Η ιστορία ενός φακέλου...

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2007... αποφασίζω να ανοίξω φάκελο. Συνήθως, ελάχιστες φορές "φακελώνουμε" αποφάσεις, όνειρα, φιλοδοξίες, στόχους μας που πιστεύουμε ότι θα αλλάξουν κάτι στη ζωή μας. Αυτή τη φορά έγινε.

Ώρα 1:32:39 μμ. Μεσημέρι ήταν, δεν είχα και κάτι άλλο να κάνω, φαίνεται, άρχισα να φακελώνω. "ΤΠΕ Β ΕΠΙΠΕΔΟ"... έτσι θα τον ονόμαζα. Ακουγόταν κάπως... ε, βέβαια, δεν ήταν Α ΕΠΙΠΕΔΟ, ήταν Β. Αυτό, του έδινε αξία. Τύπος: φάκελος αρχείων. Ε, τι ήθελε τέλος πάντων ο "τύπος", να γίνει κάτι περισσότερο; Ένας φάκελος αρχείων και πολύ του ήταν. Οι "φιλοδοξίες" ήταν για άλλους, είχαν θέση σε άλλο φάκελο C:\Documents and Settings\Νικόλ... (κάπου εκεί κοβόταν, ...βλέπεις, οι φιλοδοξίες δε χωράνε πάντα σε φακέλους).

Και πέρασε ο καιρός, 3 μήνες και κάτι, 107 σε ημέρες, 2.568 σε ώρες, 154.080 σε λεπτά, 9.244.800 σε δεύτερα... πόσο γρήγορα περνά ο χρόνος τελικά!

Και γέμιζε ο φάκελος, γέμιζε και ποτέ δε σταματούσε... "καταβρόχθιζε" ανελέητα αρχεία, *.doc, *.xls, *.ppt, *.pps, *.pdf, *.jpg... όλους τους τύπους, όλους τους έβαζε στη σειρά, κάποιους τους έστελνε σε άλλον "τύπο"...

τι μυστήριος κι αυτός... παίρνει τους "πεταμένους" για να τους ξαναπετάξει! Βίτσιο μεγάλο!

Έτσι είναι όμως οι αρχηγοί... έχουν τους υποταχτικούς τους και τους κάνουν ό,τι θέλουν. 730 υποταχτικοί... κι αυτοί... άλλους 15.373, ακόμα πιο υποταχτικούς! Τσιφλίκι ολόκληρο... χωριό... τι λέω... πόλη! Αφού, να ήθελες να βρεις κάποιον, δεν μπορούσες εύκολα (χάλασαν και οι υποταχτικοί). Εμ, βέβαια, GB είναι αυτά, να μην έχουν δύναμη; 6,04 ολόκληρα GB (6,07 λέει στο δίσκο... τι διάολο! μετράει και τους... "πεταμένους";).

Τέλος πάντων... έτσι κι αλλιώς, δεν πρόκειται να μεγαλώσει άλλο, μετρημένα τα ψωμιά του... είναι και ο άλλος "τύπος" που καραδοκεί βλέπεις. Κάτι θα "φάει" κι αυτός. Και οι υπόλοιποι, τι θ' απογίνουν; Χμμ... κανείς δεν ξέρει, μόνο ο άλλος αρχηγός, αυτός που δεν χωράει σε φακέλους.

Πάντως... κάποιους σίγουρα θα τους... "Κυνηγήσει"... κι αυτοί μοιραία θα καταλήξουν στον "τύπο" που τρώει! Έτσι είναι οι μοίρες όλων, βλέπεις, άλλοι φακελώνονται, άλλοι πετιούνται και άλλοι αναμετρώνται με τις μοίρες των άλλων για τα όνειρα, τις αποφάσεις, τις φιλοδοξίες, τους στόχους τους!

Εύχομαι καλή επιτυχία!

Καμιά πατρίδα... καμιά ερώτηση...

Μια καλή λύση, λοιπόν, πριν πέσουμε με τα μούτρα στη μελέτη των 194 ερωτήσεων -αν δεν απατώμαι- είναι Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους!!! Θα ξεφύγει στα σίγουρα το μυαλό σας από τα ανοικτού ή κλειστού τύπου λογισμικά και την προσοχή στην ούγια της ερώτησης...
"Γουέστερν, φιλμ νουάρ, κωμωδία (σουρεάλ), road movie και θρίλερ" μάζεψε τα όσκαρ -ταινίας, σκηνοθεσίας, διασκευασμένου σεναρίου και β' αντρικού ρόλου (Χαβιέ Μπαρδέμ).Σου δημιουργεί ένταση αμείωτη, σε "κρατάει" και δεν πιστεύεις στα μάτια σου αυτή την περιπέτεια που εκτυλίσσεται μπροστά σου. Και όταν τελειώνει πάλι δεν το πιστεύεις (ότι τελείωσε...).
Επιστρέφοντας, βέβαια, επέστρεψαν και οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις και τα σενάρια που δεν έφτασαν -λέει- και χρειάζονται κι άλλα...
Η 15η του Μάρτη δεν αργεί, αλλά όταν έρθει και τελειώσει, μήπως να γυρνούσαμε αυτήν την πραγματικά εκπαιδευτική εμπειρία με τίτλο:
Καμιά ερώτηση για τους πιστοποιημένους;;;
λέω μήπως...

Ψηφιακή Ελλάδα!!! και άλλα...

Κρατήστε στα αγαπημένα σας, -αν δεν το έχετε κάνει ήδη- το δικτυακό τόπο της Ψηφιακής Ελλάδας, στον οποίο είναι μαζεμένοι αρκετοί άλλοι ενδιαφέροντες τόποι, από τον καιρό μέχρι τις περιοχές ασύρματης σύνδεσης στην Αθήνα και τα Τρίκαλα, μέχρι τα πλοία που φεύγουν, εννοείται ιστοσελίδες για την παιδεία, την κίνηση στους δρόμους, τον πολιτισμό, την καθημερινότητα και άλλα χρήσιμα.
Μέσα στη ζάλη και στην παραζάλη των σεναρίων και των ερωτήσεων, των βιβλίων, των εξετάσεων και των πιστοποιήσεων, λέω να σας αποπροσανατολίσω λίγο, πάλι, λέγοντας σας ότι η ερμηνεία του Ντάνιελ Ντέι Λιούις στο Θα χυθεί αίμα το άξιζε το oskar, το άξιζε. Και πού καταλήγεις; στο ότι σε όλες τις εποχές, σε όλες τις συνθήκες, αυτό που αξίζει είτε είναι έγχρωμος και ομιλών κινηματογράφος, είτε είναι ασπρόμαυρος και βωβός (όπως το γλυκό και πρωτότυπο La antenna ) είτε είναι ξένος, είτε είναι ελληνικός, ένα πράγμα μένει πριν το τέλος της ζωής, οι σχέσεις και οι άνθρωποι. Ούτε τα πετρέλαια, ούτε τα λεφτά, ουτέ τα μηχανήματα, ούτε τίποτα.
Λέει κάποια στιγμή ο πρωταγωνιστής στον αδερφό του: "είσαι θυμωμένος άνθρωπος;" και ρωτώντας αυτομάτως τον εαυτό μου, προβληματίστηκα. Με ποιον, με τι, με πόσα πια ακόμα να θυμώσω;
Την βρήκα πολύ δυνατή ταινία και ο Λιούις χτίζει έναν χαρακτήρα απίστευτα αληθινό. Δε χύνεται πολύ αίμα, συμβολικό και μεταφορικό είναι, αλλά δεν θα πω περισσότερα γιατι έχω βρει ένα πολύ καλό εξειδικευμένο blog για τις ταινίες (εκεί πια σας παραπέμπω και όχι στο αθηνόραμα) movies for the masses, λέγεται, οπότε περίτεχνες και εμπεριστατωμένες κριτικές, βρίσκετε εκεί.
Μη νομίζετε όμως ότι έχω δει όλες τις ταινίες, όσες θα ήθελα. Η λίστα είναι μακριά και δυστυχώς οι εξετάσεις πολύ κοντά. Μια σύγχυση, μια τρέλα που έχω μέσα στην καρδιά, (ειδικά μετά από κάθε φορά που ανεβαίνω στο πακε), μου κόβει κάθε διάθεση να σκεφτώ ή να κάνω οτιδήποτε άλλο. Κι έρχεται και τριήμερο (για τους άλλους φέτος, όχι για μας).
Ξαναρίχνομαι στην συμπλήρωση του παζλ που εδώ και τρεις μήνες παλεύουμε να φτιάξουμε...
Μήπως θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε τον τόπο της ψηφιακής Ελλάδας στα σενάρια μας με καποιο τρόπο; Φαίνεται ασφαλής, εύκολος και ευχάριστος και για τα παιδιά και για μας.(για να μην είμαι εκτός θέματος, καταλαβαίνετε...)

Διάλειμμα...

(Μου το έστειλαν... Δεν ψάχνω....)

Τι έμαθα, παρακολουθώντας τα Blogs, από μακριά για ένα χρόνο...

1. Τα καλύτερα blogs είναι αυτά που είναι εξειδικευμένα σε κάτι ή περιστρέφονται γύρω από ένα πολύ συγκεκριμένο θέματολόγιο ή πολύ λιγότερο αυτά που οι κάτοχοί τους έχουν τόσο ενδιαφέρουσα ζωή, που αξίζει πραγματικά κανείς να την παρακολουθεί.
Τα υπόλοιπα εδώ

Γεμάτα ασάφειες τα μαθηματικά της Δ' Τάξης για τους μαθητές

...
Στον αγώνα που κάνουν οι εκπαιδευτικοί κάνει αναφορά και η κ. Γεωργία Κρεμμυδιώτη, δασκάλα στο 9ο Δημοτικό Ηλιούπολης: «Η ύλη στο βιβλίο Μαθηματικών της Δ δημοτικού δεν έχει τέτοια οργάνωση ώστε να εξυπηρετεί την οικοδόμηση εννοιών.

Πρέπει ο δάσκαλος να παρέμβει κριτικά, όχι μόνο αλλάζοντας τη σειρά των δραστηριοτήτων αλλά και συμπληρώνοντας με δικές του ασκήσεις, ώστε να επιτυγχάνεται ο μαθησιακός στόχος. Δεν είναι φανερή η λογική οργάνωσης των δραστηριοτήτων σε βιβλίο μαθητή και τετράδιο εργασιών».

Οσον αφορά, γενικότερα, στα νέα εγχειρίδια του δημοτικού, οι δάσκαλοι καταβάλλουν όλες τις δυνάμεις τους προκειμένου να τα κάνουν ελκυστικά και, βέβαια, κατανοητά στους μαθητές τους και δηλώνουν ότι τα βιβλία πρέπει να αλλάζουν αλλά με προϋποθέσεις και με στόχο να γίνονται «αγαπητά» στους μικρούς μαθητές.
...
Ολόκληρο το άρθρο εδώ

Δουλειά δεν είχε ο διάολος...

Άμα δεν έχεις παίξει μικρός, παίζεις μεγάλος... Κοίτα τι βρήκα: Ενα Interactive Physics για παιδιά. Να ζωγραφίσεις σχήματα, να τα βάψεις, να τους δώσει ιδιότητες, ας πούμε να είναι υγρά, και να τα βάλεις να χοροπηδάνε υπακούοντας στη βαρύτητα. Πολύ πλάκα θα έκανα, αν ήμουνα μικρός τώρα. Οχι, δεν είναι πλάκα, είναι το PHUN, από τη Σουηδία μεριά. Αν θέλεις να παίξεις και συ δημιουργικά στην τάξη, να δουλέψεις "εποικοδομητικά", βάλτο..

Περισσότερα στο ΠΑΚΕ Ιωαννίνων